een dag met een randje...

Gisteren kerst gevierd in het ziekenhuis....Mijn ouders waren `s middags naar Goes gekomen samen met Joke en Ludy en ik kwam wat later en ben gebleven tot `s avonds..Henk was niet zo optimistisch want de verpleegster had `s ochtends de dokter erbij geroepen omdat ze met het draagbare Dopplerapparaat geen geluid van doorstroming kon vinden. De dokter kon ook niets vinden maar zei dat we niet gelijk in paniek moesten raken en een dagje moesten wachten totdat dr Yilmaz weer kwam..~s middags heeft de verpleegster weer gemeten en wederom bijna geen geluid, da`s best schrikken want dat betekent gewoon geen bloedddoorstroming! Wat sta je dan te wachten? Je kunt niet blijven opereren en stukjes ader ergens vandaan blijven toveren, denk je dan....Maar goed, toch proberen positief te blijven en gisteren heeft hij regelmatig met z`n benen naast het bed gebungeld en wat proberen te staan en z`n voeten werden ook wel wat warmer...Na een uitgebreid kerst maal voor Henk en een geimproviseerde kerstmaaltijd van de ziekenhuisshop voor mij ben ik weer naar huis gegaan met de gedachten bij de dingen die er Henk evt te wachten stonden...Ik zat naar Harry Potter te kijken toen de telefoon ging en ik Henk z`n stem hoorde, ik schrok me rot! De eerste gedachten waren dat hij weer onder het mes moest maar gelukkig belde hij voor het beste nieuws tot nu toe :-)) De verpleegster kwam weer meten en hij viel haast uit z`n bed toen ze een duidelijke doorstroming hoorde! Echt niet te geloven, hij was zo opgelucht da`s niet te beschrijven en we konden wel janken, echt waar! Dus ze hebben twee keer gecheckt en klonk prima en vanmorgen nog, dus we zijn maar wat blij! Z`n been werkt nog niet echt mee met het lopen maar met fysio moet het lukken, iedere keer een stapje dichterbij!